هويت پنهان يك اثر ملى(سردر دانشگاه تهران)
 |
زينب ميرزايى
۴۰ سال از ساخت سر در دانشگاه تهران گذشت. در اين سال ها هزاران دانشجو و استاد بارها و بارها به اين سازه خيره شده اند بى آنكه از پيشينه و هويت نمادى كه حوادث بسيار و افت و خيزهاى اجتماعى بى شمارى را شاهد بوده، پرسش كنند.
هنوز هم هر روز از كنار اين سازه مى گذريم و خاطره هاى تلخ و شيرين فراوانى را در ذهن مرور مى كنيم، با اين همه كمتر كسى مى داند كه دانشگاه تهران، تنها دانشگاه جهان است كه با يك سمبل معمارى كه نماد ملى شده، شناخته مى شود. كمتر كسى هم مى پرسد كه معناى حركات سازه اى اين بناى عجيب چيست و حامل چه مفاهيمى است.
اطلاعات درباره اين بنا جسته گريخته است كه از خلال يك گزارش روزنامه اى به دست آمده است. كاش مسئولان دانشگاه تهران همت كنند شناسنامه اى حاوى اطلاعات راجع به اين سازه را در گوشه اى از ورودى دانشگاه نصب كنند تا ضمن آگاهى دادن به مردم، الگوى شناسنامه دار كردن تمام سازه هاى نمادين بى نام و نشان پايتخت و ديگر شهرهاى كشورمان شود.
سردر دانشگاه تهران يكى از بناهاى تاريخى و ملى است كه تداعى كننده نام ايران بويژه در ميان اهالى علم است. هرچند ارزش بين المللى دانشگاه تهران موجب شده است كه «سردر» آن داراى اعتبار شود، اما اين بناى تاريخى و ملى موجب گشته است، از ميان معروف ترين و معتبرترين دانشگاه هاى تهران، تنها دانشگاهى باشد كه از طريق يك بناى فرهنگى و ملى سمبليك با مهندسى پيچيده، پيام علمى و فرهنگى را به مخاطب خود القا كند.
به باور برخى، طرح سردر دانشگاه تهران، الهام گرفته از تصوير خيالى دو پرنده اى است كه بال هايشان را براى اوج گرفتن از زمين باز كرده اند. علم و دانش به دو بال تشبيه شده اند كه ورود به دانشگاه با آن دو ممكن است دو بال كه مى توان با آن بر فراز جامعه پرواز و چون عقابى از آن پاسبانى كرد. عده اى نيز از آن به عنوان كتابى كه به صورت باز در مقابل چشم گذاشته شده، تعبير مى كنند كه بيانگر ارزش مطالعه و تحقيق در ميان ايرانيان است.
۴۰ سال از ساخت سر در دانشگاه تهران گذشت. در اين سال ها هزاران دانشجو و استاد بارها و بارها به اين سازه خيره شده اند بى آنكه از پيشينه و هويت نمادى كه حوادث بسيار و افت و خيزهاى اجتماعى بى شمارى را شاهد بوده، پرسش كنند.
هنوز هم هر روز از كنار اين سازه مى گذريم و خاطره هاى تلخ و شيرين فراوانى را در ذهن مرور مى كنيم، با اين همه كمتر كسى مى داند كه دانشگاه تهران، تنها دانشگاه جهان است كه با يك سمبل معمارى كه نماد ملى شده، شناخته مى شود. كمتر كسى هم مى پرسد كه معناى حركات سازه اى اين بناى عجيب چيست و حامل چه مفاهيمى است.
اطلاعات درباره اين بنا جسته گريخته است كه از خلال يك گزارش روزنامه اى به دست آمده است. كاش مسئولان دانشگاه تهران همت كنند شناسنامه اى حاوى اطلاعات راجع به اين سازه را در گوشه اى از ورودى دانشگاه نصب كنند تا ضمن آگاهى دادن به مردم، الگوى شناسنامه دار كردن تمام سازه هاى نمادين بى نام و نشان پايتخت و ديگر شهرهاى كشورمان شود.
سردر دانشگاه تهران يكى از بناهاى تاريخى و ملى است كه تداعى كننده نام ايران بويژه در ميان اهالى علم است. هرچند ارزش بين المللى دانشگاه تهران موجب شده است كه «سردر» آن داراى اعتبار شود، اما اين بناى تاريخى و ملى موجب گشته است، از ميان معروف ترين و معتبرترين دانشگاه هاى تهران، تنها دانشگاهى باشد كه از طريق يك بناى فرهنگى و ملى سمبليك با مهندسى پيچيده، پيام علمى و فرهنگى را به مخاطب خود القا كند.
به باور برخى، طرح سردر دانشگاه تهران، الهام گرفته از تصوير خيالى دو پرنده اى است كه بال هايشان را براى اوج گرفتن از زمين باز كرده اند. علم و دانش به دو بال تشبيه شده اند كه ورود به دانشگاه با آن دو ممكن است دو بال كه مى توان با آن بر فراز جامعه پرواز و چون عقابى از آن پاسبانى كرد. عده اى نيز از آن به عنوان كتابى كه به صورت باز در مقابل چشم گذاشته شده، تعبير مى كنند كه بيانگر ارزش مطالعه و تحقيق در ميان ايرانيان است.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 15:50 توسط کیانوش لاری
|
)
